ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ




ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ

«Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ»


Ο Νίκος Πλουμπίδης
Χαράματα 14ης Αυγούστου 1954, στην θέση Αγία Μαρίνα, στο Χαϊδάρι, εκτέλεσαν τον Νίκο Πλουμπίδη.
Στην κυβέρνηση βρισκόταν ο «Ελληνικός Συναγερμός», του Παπάγου. Βεβαίως, δύο χρόνια πριν, το Μάρτη του 1952, οπότε εκτέλεσαν τον Νίκο Μπελογιάννη, στην κυβέρνηση βρισκόταν το «Κέντρο», με επικεφαλής τον Πλαστήρα.
Εχει τη δική της αξία η μελέτη και η γνώση της ιστορίας των αστικών πολιτικών κομμάτων. Είναι χρήσιμη και για σήμερα, γιατί η ιστορία τους δείχνει από τη μια τους ελιγμούς τους, αλλά δείχνει την ενιαία ταξική στάση τους απέναντι στο εργατικό κίνημα και το ΚΚΕ.

«Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, για τον Νίκο Πλουμπίδη.
Λίγο πριν ζητωκραυγάσει τα τρία κόκκινα γράμματα και προστεθεί στο πάνθεον των ηρώων του λαού μας, δήλωσε: «Δεν έχω κανένα βάρος στη συνείδησή μου και πιστεύω πως φεύγοντας αφήνω στο παιδί μου ένα όνομα τίμιο. Εχω όμως να εκδηλώσω την τελευταία επιθυμία που μου ζητάτε: Να πείτε στο παιδί μου πως ο πατέρας τους ήταν ένας τίμιος αγωνιστής». Ετσι απλά, με τα στερνά αυτά λόγια, έφυγε όπως ήθελε: Προέταξε το κύριο, την υπεράσπιση του τίμιου αγώνα του Κόμματος και της τάξης του. Αφησε πίσω την πικρία από την τραγικά εσφαλμένη και άδικη άποψη, που είχε διαμορφώσει γι' αυτόν το Κόμμα και τον χαρακτήριζε προδότη, σίγουρος πως θα επανορθώσει.
Ο Νίκος Πλουμπίδης πιάστηκε στις 25 Νοέμβρη του 1952. Η δίκη του άρχισε στις 24 Ιούλη 1953. Μαζί του δίκαζαν ερήμην και τους Ν. Ζαχαριάδη, Γ. Ιωαννίδη, Β. Μπαρτζιώτα, Μ. Πορφυρογένη, Π. Ρούσο, Λ. Στρίγγο, Μ. Βλαντά, Γ. Βοντίτσιο - Γούσια κ.ά. Ολοι με την κατηγορία της «παράβασης» του ΑΝ 375 της μεταξικής δικτατορίας περί κατασκοπείας.

Ο Νίκος Πλουμπίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1926. Στο μεσοπόλεμο ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση μέσα από την «Αριστερή Παράταξη» των δασκάλων (που στηριζόταν από το ΚΚΕ). Το Μάρτη του 1933 εκλέχθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ, της οποίας ήταν και εκπρόσωπος στην Κόκκινη Συνδικαλιστική Διεθνή. Υπήρξε μέλος της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1935, ενώ κατά το 6ο Συνέδριο του Κόμματος, το Δεκέμβρη του ίδιου έτους, αναδείχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Τον Ιούνη του 1938 σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα εκλέχθηκε μέλος του ΠΓ της ΚΕ αναλαμβάνοντας την καθοδήγηση του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας - Θράκης. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης υπήρξε Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε και πρώτος καθοδηγητής της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ). Στο 7ο Συνέδριο του Κόμματος το 1945 αναδείχθηκε και πάλι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στη διάρκεια του Εμφυλίου ο Πλουμπίδης παρέμεινε στην Αθήνα, ενώ από την άνοιξη του 1949 ανέλαβε υπεύθυνος του παράνομου κομματικού κλιμακίου στην Ελλάδα.

Στις 25/7/1952 το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στηριζόμενο - σε μεγάλο βαθμό - και σε πληροφορίες στελεχών από την Ελλάδα, καθώς και στην πρωτοβουλία του Πλουμπίδη να δημοσιοποιήσει επιστολή με την οποία αναλάμβανε την ευθύνη του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, ενώ υπεύθυνος ήταν ο Μπελογιάννης, βγάζει απόφαση «για τον Νίκο Πλουμπίδη (Μπάρμπα)», με την οποία τον διαγράφει, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σκληρούς, άδικους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς (του προδότη, του χαφιέ, κ.λπ.).

Ο Πλουμπίδης , απομονωμένος και χαρακτηρισμένος από την ηγεσία του Κόμματος, όχι μόνο δεν το αποκήρυξε, αλλά και το υπεράσπισε μέχρι την τελευταία του πνοή. Και ο ίδιος θεωρούσε πως υπήρξε θύμα συγκυριών και λανθασμένων - ενδεχομένως και προβοκατόρικα διοχετευμένων - παραπλανητικών πληροφοριών.

Πράγματι, η Ασφάλεια διέδιδε προβοκατόρικες φήμες, κατασκευασμένα σενάρια, με σκοπό να σπείρει τη σύγχυση και την αμφιβολία ανάμεσα στους κομμουνιστές. Για παράδειγμα, προπαγανδιζόταν σκόπιμα η διαφοροποιημένη και προβοκατόρικη στάση αστών πολιτικών και επικεφαλής των διωκτικών αρχών απέναντι σε στελέχη του ΚΚΕ, όπως του αρχιασφαλίτη Ιωάννη Πανόπουλου, που έβριζε δημόσια τον Μπελογιάννη, ενώ επαινούσε τον Πλουμπίδη.

Σε αυτό το κλίμα κατηγορήθηκε και ο Πλουμπίδης ως χαφιές. Από αυτό το κλίμα δεν ήταν απαλλαγμένος ούτε ο ίδιος ούτε άλλα στελέχη του ΚΚΕ, που, αργότερα, όταν διαχωρίστηκαν ιδεολογικοπολιτικά και οργανωτικά από το ΚΚΕ, εμφανίστηκαν να καταγγέλλουν τη λεγόμενη «πρακτορολογία του Κόμματος».

Βεβαίως, ο Νίκος Πλουμπίδης έμεινε πιστός στο ΚΚΕ. «Δε με χωρίζει καμιά διαφορά με την ηγεσία του Κόμματός μου», τόνιζε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» της 25/7/1954. «Η ανακοίνωση του Κόμματος περί αποκηρύξεώς μου είχε σκοπό να προφυλάξει το Κόμμα από έναν υποτιθέμενο εχθρό και οφείλεται σε σφαλερές ενδείξεις και υποβολιμαίες πληροφορίες. Πάντως, πιστεύω ότι το Κόμμα θα επανεξετάσει εν καιρώ το ζήτημα».

Επίσης, αποστομωτική σε όσους έως και σήμερα προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν την υπόθεση Πλουμπίδη για να χτυπήσουν το ΚΚΕ αποτελεί το γράμμα που άφησε και το οποίο ανάμεσα σε άλλα αναφέρει: «Εκείνοι που με αγαπούν και με σέβονται οφείλουν να πειθαρχήσουν στο Κόμμα, να διαφυλάξουν την ενότητά του και να έχουν εμπιστοσύνη στην ηγεσία του. Τιμή μου εγώ, πάνω απ' όλα, έχω την τιμή του Κόμματος».

Η 9η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1958) διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να στηρίζει την κατηγορία του προβοκάτορα και του χαφιέ και αποφάσισε την αποκατάσταση του Νίκου Πλουμπίδη.
Το ήξερε... «Μια μέρα το Κόμμα θα με αποκαταστήσει -είχε πει- γιατί θα πληροφορηθεί τι ακριβώς συμβαίνει. Θα παραδεχτεί το σφάλμα του. Το ΚΚΕ παραδέχεται τα σφάλματά του... Οι πληροφορίες για μένα πάνω στις οποίες στηρίχτηκε το Κόμμα ήταν εσφαλμένες και υποβολιμαίες. Είναι νίκη της Ασφάλειας που κατάφερε να τις μεταδώσει». Απαντώντας στις ασφαλίτικες συκοφαντίες ότι συνελήφθη επειδή τον πρόδωσε το ΚΚΕ, θα τονίσει: «Γνωρίζω ποιος με πρόδωσε, αλλά δε χρειάζεται να το αποκαλύψω. Πάντως δεν είναι το Κόμμα. Γιατί το Κόμμα δεν προδίδει ποτέ, ακόμα και αυτούς τους προδότες του. Τους αφήνει στη λάσπη της Ιστορίας, περιφρονημένους».
Σε όλη τη διάρκεια της δίκης του ο κόκκινος δάσκαλος με απαράμιλλο κομμουνιστικό ήθος και ατράνταχτη πίστη στο όραμα του σοσιαλισμού στάθηκε όρθιος και υπεράσπιζε αυτά που πίστευε: «Σήμερα, κύριοι, δε δικάζετε άτομα. Δικάζετε το ΚΚΕ. Και επ' αυτού δηλώνω, παρόλο ότι σήμερα όχι μόνο δεν έχω την τιμή να εκπροσωπώ το Κόμμα μου, αλλά έχω και πολεμική εναντίον μου, δηλώνω, ότι αναλαμβάνω πλήρως τις ευθύνες για την πολιτική του Κόμματός μου»... «Ματαιοπονείτε, αν πιστεύετε ότι θα με κάνετε να στραφώ ενάντια στο Κόμμα μου», απάντησε στον πρόεδρο του δικαστηρίου με σταθερή φωνή, όταν αυτός προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τη λαθεμένη απόφαση.

Ο βασιλικός επίτροπος συνέχισε τις βρωμερές προκλήσεις του προέδρου: «Τι αγωνίζεσαι Πλουμπίδη ; Χαφιέ σε λέει ο Ζαχαριάδης»... Ο αταλάντευτος κομμουνιστής απάντησε με σιγουριά: «Εχει εσφαλμένες πληροφορίες ο αρχηγός του Κόμματος». Ο επίτροπος συνέχισε το «έργο του»: «Σε εξευτέλισαν Πλουμπίδη »... Με υπερηφάνεια ο κομμουνιστής έδωσε απάντηση - παρακαταθήκη για κάθε μέλος του τιμημένου ΚΚΕ: «Τιμή μου είναι η τιμή του Κόμματός μου». Σε όλη τη διαδικασία κατέρριψε το κατηγορητήριο, κατήγγειλε τη σκηνοθετημένη δίκη, ξεσκέπασε το αμερικανόδουλο καθεστώς και πρόβαλε ως μόνη λύση για το βασανισμένο ελληνικό λαό την πολιτική του ΚΚΕ.
«Τιμή μου εγώ, πάνω απ' όλα έχω την τιμή του Κόμματος(...) Εγώ, εκείνα που δίδασκα τα εφαρμόζω πρώτος εγώ. Ημουν πιστός στο Κόμμα τότε που με περιέβαλε με στοργή και με ανέβαζε στα ανώτερα αξιώματά του, είμαι πιστός και τώρα που -καλά ή κακά, δίκαια ή άδικα- με κατηγορεί και με στιγματίζει. Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής. Ο εχθρός δουλεύει και δουλεύει με πολλά μέσα για να διαλύσει το Κόμμα, να σπείρει σύγχυση στις μάζες και να στρέψει τα στελέχη του Κόμματος ενάντια στην ηγεσία. Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή για να δώσω ακόμα δύο μάχες. Τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος. Θα προφθάσω; Θα μ' αφήσουν;», γράφει μεταξύ άλλων σε γράμμα - ντοκουμέντο ο μεγάλος δάσκαλος.

Ο Νίκος Πλουμπίδης νίκησε όλες της μάχες της ζωής του.

Μοιραστείτε το