Δήμητρα Παυλίδου: Η ολµίστρια του ΔΣΕ.

Το Μάρτη του 2026 έφυγε από τη ζωή η μαχήτρια του ΔΣΕ Δήμητρα Παυλίδου.
Η Δήμητρα Παυλίδου γεννήθηκε το 1932 στην Κρωβύλη της Κοµοτηνής, ως το προτελευταίο παιδί µιας πολυµελούς αγροτικής οικογένειας.
Ο πατέρας της Γεώργιος Πετρίδης γεννήθηκε στο Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας, το σημερινό Τοπόλοβγκραντ της Βουλγαρίας. Επιστρατεύτηκε στον βουλγαρικό στρατό κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και αιχμαλωτίστηκε από τους Γάλλους. Ήρθε στην Ελλάδα μετά το 1919. Την περίοδο της Κατοχής ήταν μέλος της Εθνικής Αλληλεγγύης και φυλακίστηκε, καταδικασμένος σε θάνατο, στην Κομοτηνή από τις βουλγαρικές αρχές Κατοχής μέχρι την Απελευθέρωση τον Σεπτέμβριο του 1944.
Την μητέρα της δολοφόνησαν οι βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής όταν η Δήμητρα ήταν 11 χρονών.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, δεν λύγισε, αλλά ακολούθησε τον δρόμο του αγώνα και εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ.

Στις 3 Σεπτέμβρη του 1946 βρέθηκε στο στόχαστρο φασιστικών συμμοριών, οι οποίες την μαχαίρωσαν δεκαεπτά φορές στο στήθος, αφήνοντάς την αιµόφυρτη. Όµως άντεξε. Πάλεψε για τη ζωή, έµεινε σε κώµα για εννέα ηµέρες, και σώθηκε χάρη στον γιατρό της Κομοτηνής Παπαδημητρίου.

Ακόµα κι όταν συνήλθε, χρειάστηκε να κρύβεται για καιρό για να σωθεί από νέες απόπειρες δολοφονίας. Όταν πια ο κίνδυνος δεν έφευγε, πήρε µια µεγάλη απόφαση. Ακολούθησε τους µαχητές του Δηµοκρατικού Στρατού και βγήκε στο βουνό της Ροδόπης. Εκεί υπηρέτησε ως τηλεφωνήτρια και αργότερα ως ολµίστρια, ενώ φοίτησε και στη Σχολή Αξιωµατικών της 7ης Μεραρχίας.

Το 1949 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Πάντα έλεγε πως «πίστεψε βαθιά στο δίκιο του αγώνα του ΕΑΜ και του Δηµοκρατικού Στρατού που είχε µπροστάρη το ΚΚΕ (...)». Μέχρι τα τελευταία της χρόνια κράτησε ζωντανές τις µνήµες της ζωής της. Θυµόταν τον αγώνα, τις δυσκολίες, τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα της, αλλά και τα χρόνια που έζησε στη Ρουµανία.

Στη Ρουμανία παντρεύεται με τον Γιώργο Παυλίδη, ΕΠΟΝίτη και μαχητή του ΔΣΕ και απέκτησαν δυο κόρες, την Θεοδώρα και την Κυριακή. Ο Παυλίδης απεβίωσε το 2004.

Η «οικογένεια» της Δήμητρας Παυλίδου (Πετρίδη) έδωσε πολλούς αγωνιστές όπως τον αδελφό της Κώστα Πετρίδη μαχητή του ΔΣΕ που τραυματίστηκε σε μάχη και έμεινε ανάπηρος. Τον ξάδελφό της Νίκο Πετρίδη, μαχητή του ΔΣΕ που τραυματίστηκε σε μάχη για την κατάληψη της Κομοτηνής, τον Απρίλιο του 1948, και πέθανε αργότερα σε νοσοκομείο της Βουλγαρίας, στην πόλη Μπάνκια (Bankya). Την ξαδέλφη της Μαρίκα Πετρίδου, αντάρτισσά του ΔΣΕ στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης. Η οποία σκοτώθηκε σε μάχη στην περιοχή των Σερρών, πιθανόν κατά την επίθεση της 132 Ταξιαρχίας στην πόλη των Σερρών, ως μαχήτρια του Λόχου Δημοκρατικής Νεολαίας της Ταξιαρχίας. Την Πηνελόπη Γκαρσούδη, δεύτερη ξαδέλφη, μαχήτρια του ΔΣΕ που αιχμαλωτίστηκε στην περιοχή των Σερρών και πέθανε αργότερα από τους τραυματισμούς και τις κακουχίες.

Μέλος του ΚΚΕ στην ΚΟΒ Μελισσίων – Πεντέλης και του Παραρτήματος Μελισσίων της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, μέχρι το τέλος της πολυτάραχης, πλήρης, δημιουργικής, γεμάτη νόημα, ουσία και σκοπό ζωής της.

Να σημειωθεί ότι η Δήμητρα Παυλίδου έχει τιμηθεί για την πολύχρονη προσφορά της στους αγώνες του λαού, στα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, ενώ ήταν ανάμεσα και στις μαχήτριες που συμμετείχαν στην ταινία του Λεωνίδα Βαρδαρού για τις Γυναίκες Μαχήτριες.