Ο Κώστας Μπασακίδης, μια από τις πιο ευγενικές και ηρωικές μορφές του Δημοκρατικού Στρατού στην Πελοπόννησο, γεννήθηκε στο χωριό Βρομόβρυση Μεσσηνίας. Το 1940 τελείωσε τη Σχολή Ευελπίδων. Πολέμησε με ηρωισμό στην Αλβανία ως ανθυπολοχαγός. Ήταν ανιψιός του υποστράτηγου Παναγιώτη Μπασακίδη, ο οποίος διετέλεσε την περίοδο 1930 - 1931 διοικητής της Σχολή Πεζικού Χαλκίδας και αργότερα (1945) Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Πελοποννήσου. Καθ' όλη τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου διακρίθηκε για τις πολεμικές και διοικητικές του επιδόσεις ως διμοιρίτης στον 1ο Λόχο Πολυβόλων του 15ου Συντάγματος ΠΖ αποσπώντας τον έπαινο των ανωτέρων του, ενώ προτάθηκε για την απονομή πολεμικού σταυρού Γ' Τάξεως.

Μετά τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας ως συνέπεια της γερμανικής εισβολής, επέστρεψε στη γενέτειρα του. Τον Ιούλιο του 1943, συνδέθηκε με την οργάνωση «Ελληνικός Στρατός» ως επικεφαλής ένοπλης ομάδας, απ’ όπου αποχώρησε, μαζί με άλλους αξιωματικούς, όταν διαπίστωσε το βρώμικο ρόλο που έπαιζε.

Από το καλοκαίρι του 1943 υπηρέτησε στον ΕΛΑΣ, διοικητής λόχου του 2ου Τάγματος, του 9ου Συντάγματος. Ως διοικητής στον 5ο Λόχο του 2ου Τάγματος του 9ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, συμμετείχε σε αρκετές ενέδρες και μάχες κατά των γερμανικών δυνάμεων και των ταγμάτων ασφαλείας όπως στον Άγιο Φλώρο, στη θέση Καζάρμα Μεσσηνίας, στον Μελιγαλά την 6η Απριλίου του 1944 (στη μάχη αυτή έχασαν τη ζωή τους 4 άνδρες της Βέρμαχτ και των Ταγμάτων Ασφαλείας, στη Μεσσήνη, στην Ανδρούσα, στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας κ.α.

Τον Σεπτέμβριο του 1944 έλαβε μέρος στην μάχη του Μελιγαλά μεταξύ του ΕΛΑΣ και των Ταγμάτων Ασφαλείας. Στον Μπασακίδη οφείλεται η εκπόρθηση του σημαντικού υψώματος του Προφήτη Ηλία κατά την τρίτη ημέρα της σύγκρουσης, που συντέλεσε αποφασιστικά στην επικράτηση του ΕΛΑΣ

Με την έναρξη του Μονόπλευρου Εμφύλιου, το Μάρτη του 1945, αντιμετώπισε με αγωνιστική συνέπεια όχι μόνο το τρομοκρατικό όργιο του μεταβαρκιζιανού κράτους και του παρακράτους της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς, που στράφηκε ιδιαίτερα κατά των μελών της οικογένειας του (δολοφόνησαν τους αδελφούς του Φάνη και Σπύρο), αλλά και τις παντοειδείς πιέσεις που γίνονταν από διάφορες κατευθύνσεις προς όλους τους ΕΛΑΣίτες μόνιμους αξιωματικούς του προπολεμικού στρατού, για να τους αποσπάσουν από τον τίμιο αγώνα που έκανε το ΕΑΜ και το ΚΚΕ για την αποτροπή του Εμφύλιου Πολέμου, στον οποίο οδηγούσαν τη χώρα μας οι Αγγλοαμερικανοί ιμπεριαλιστές. Ο γενναίος αυτός αξιωματικός τον ΕΛΑΣ, που εξέπληξε με την παλικαριά του και τη στρατιωτική τέχνη του εχθρούς και φίλους, έμεινε πιστός στο ΚΚΕ και στα ιδανικά του, εκπλήρωσε πάντοτε στο ακέραιο όλες τις αποστολές που του ανατέθηκαν.

Το Καλοκαίρι του 1946, η ΚΕ του ΚΚΕ ανάθεσε στον Κ. Μπασακίδη την αποστολή για την ανασυγκρότηση των κομματικών οργανώσεων Μεσσηνίας που είχαν διαλυθεί στη διάρκεια του Μονόπλευρου Εμφύλιου, αποστολή που συνοδευόταν με την αναπροσαρμογή της τακτικής της παθητικής αντίστασης και με την αντιμετώπιση των κυβερνητικών δυνάμεων με τον ένοπλο αγώνα, που είχε γίνει αναπόφευκτος. Ο Μπασακίδης ήταν ένας από τους λίγους πρωτοπόρους αγωνιστές που κατόρθωσαν να βάλουν τα θεμέλια της δημιουργίας τον Δημοκρατικού Στρατού στη Νοτιοανατολική Πελοπόννησο και σε συνέχεια στην κεντρική και βόρεια περιοχή της. Το Φλεβάρη του 1947, όταν ο Δημοκρατικός Στρατός άρχισε να εδραιώνεται στην Κεντρική και Βόρεια Πελοπόννησο, ο Κ. Μπασακίδης ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής του Αρχηγείου Πελοποννήσου (Πολιτικός ο Βαγγέλης Ρογκάκος και Καπετάνιος ο Λυκούργος Γιαννούκος). Αργότερα ο Μπασακίδης ανέλαβε διοικητής του Αρχηγείου Αχαΐας - Ηλείας και όταν συγκροτήθηκε η 3η Μεραρχία του Δημοκρατικού Στρατού διεύθυνε το Ιο Γραφείο επιχειρήσεων της Μεραρχίας.

Το Φλεβάρη του 1947, όταν ο Δημοκρατικός Στρατός άρχισε να εδραιώνεται στην Κεντρική και Βόρεια Πελοπόννησο, ο Κ. Μπασακίδης ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής του Αρχηγείου Πελοποννήσου, πολιτικός ο Βαγγέλης Ρογκάκος και καπετάνιος ο Λυκούργος Γιαννούκος. Αργότερα, ο Μπασακίδης ανέλαβε διοικητής του Αρχηγείου Αχαΐας - Ηλείας και όταν συγκροτήθηκε η 3η Μεραρχία του Δημοκρατικού Στρατού διεύθυνε το 1ο Γραφείο Επιχειρήσεων της Μεραρχίας.

Τον Ιανουάριο του 1948 με την με αριθμό 18/185/3-1-1948 Διαταγή του Γενικού Αρχηγείου της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης έλαβε τον βαθμό του Συνταγματάρχη του ΔΣΕ.

Στις 13 Μάρτη 1949, στη διάρκεια μιας σκληρής μάχης μεταξύ τμήματος του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου και ισχυρής δύναμης του κυβερνητικού στρατού, της 9ης Μεραρχίας του, στο ύψωμα «Δρακοβούνι», έπεσε μαχόμενος ηρωικά, όταν είχαν εξαντληθεί και οι σφαίρες του πιστολιού του.

Το 1985, μετά την επίσημη αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, απονεμήθηκε στον Μπασακίδη ο βαθμός του αντισυνταγματάρχη.