25/10/1944: Η Απελευθέρωση της Κατερίνης από τη Γερμανική Κατοχή

Στις 14 του Απρίλη 1941 τα ναζιστικά γερμανικά στρατεύματα κατοχής εισέβαλαν στην Κατερίνη. Επί 3,5 χρόνια η πόλη ήταν κάτω από τη ναζιστική μπότα. Οι συνέπειες της κατοχής ήταν οδυνηρές για τους κατοίκους της, κυρίως για τα λαϊκά στρώματα. Κάποιοι βέβαια πλούτισαν από τη δυστυχία και την πείνα του ελληνικού λάου και από τη συνεργασία τους με τον κατακτητή. Οι κατακτητές άρπαξαν τον παραγωγικό πλούτο της χώρας, εκμεταλλευτήκαν την εργασία χιλιάδων ανθρώπων, βασάνισαν και σκότωσαν πολλούς για να εδραιώσουν την εξουσία τους.

Στην Πιερία η μόνη αντιστασιακή οργάνωση,το Ε.Α.Μ., που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, έδωσε τα καλύτερα παιδιά του στον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Ωσπου έφτασε η πολυπόθητη μέρα.

Το πρωί της 25ης του Οκτώβρη 1944 οι Γερμανοί αναπτύχθηκαν στο σιδ. σταθμό της πόλης. Εκεί, έχουν φτάσει πάνω από 5.000 Γερμανοί στρατιώτες από την περιοχή της Θεσσαλίας μαζί με τεθωρακισμένα και πυροβόλα. Οι Ναζί καίνε τα κτίρια του σιδηροδρομικού σταθμού και ανατινάζουν τις γραμμές. Την ίδια στιγμή οι Επονίτες κατακλύζουν την κεντρική πλατεία και γιορτάζουν την απελευθέρωση.

Την άλλη μέρα (26-10-1944), γύρω στις 12 το μεσημέρι, οι Γερμανοί συμπτύσσονται στον σιδηροδρομικό σταθμό και αρχίζουν να φεύγουν. Δύο ώρες πριν, τμήματα του ΕΛΑΣ και της Εθνικής Πολιτοφυλακής μπαίνουν στους συνοικισμούς. Η μισή Κατερίνη ήταν ήδη στα χέρια του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού στρατού, του ΕΛΑΣ, του ένοπλου τμήματος του ΕΑΜ. Στις 2 μ.μ. ο ΕΛΑΣ μπαίνει στο κέντρο της πόλης. Παρά τη βροχή ο λαός ξεχύνεται στους δρόμους και υποδέχεται με ενθουσιασμό τους ελευθερωτές.

Η Ε.Π.Ο.Ν. οργανώνει την πρώτη συγκέντρωση.

Στις 29-10-1944 γίνεται η επίσημη γιορτή της απελευθέρωσης. Το επιτελείο της 10ης Μεραρχίας του Ε.Λ.Α.Σ. (διοικητής Παλαιολόγου) περνά κάτω από μία τρίδυμη ξύλινη αψίδα, που είναι στολισμένη με τις συμμαχικές σημαίες και έχει την επιγραφή "Η ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ".

Το επιτελείο κατευθύνεται στην εκκλησία της Θείας Ανάληψης, όπου γίνεται δοξολογία. Ακολουθούν στην πλατεία οι ομιλίες του καπετάνιου του 50ου συντάγματος "Νικήτα", του Μ. Τσιτσιρίδη, γραμματέα της Ε.Ε. Κατερίνης του Ε.Α.Μ. του Γιάννη Αδάμου, εκπροσώπου της Ε.Π.Ο.Ν., του Π. Τσιλιμίγκρα, διοικητή της Εθνικής Πολιτοφυλακής υποδιοίκησης Κατερίνης και άλλων.

Στη συνέχεια, ξεκινά η παρέλαση που κρατά 45 λεπτά στην οποία συμμετέχουν ο Ε.Λ.Α.Σ, οι ανάπηροι, τα σωματεία, οι συνεταιρισμοί, οι πολιτικές οργανώσεις κ.α. Ρώσοι αντάρτες του ανεξάρτητου λόχου του 50ου Συντάγματος, τραγουδούν επαναστατικά τραγούδια. Ο ενθουσιασμός είναι ακράτητος. Πάνω από 25.000 λαού μεθάει με το κρασί της λευτεριάς και σε μία πρωτόγνωρη υλοποίηση της άμεσης δημοκρατίας, που μόνο σε συνθήκες λαϊκής εξουσίας μπορεί να εφαρμοστεί, αποφασίζει δια βοής την εκλογή του δημοτικού συμβουλίου της πόλης. Η λαϊκή θέληση δεν εκφράζεται μόνο ποσοτικά, αλλά και με την ποιότητα. Εκείνη τη στιγμή, από αυτό το πλήθος η θέληση έχει ειδικό βάρος. Είναι αυτή που γεννήθηκε και ανδρώθηκε στο "καμίνι του αγώνα", σφυρηλατήθηκε στο "αμόνι της λαϊκής πάλης" και στο σχολείο της "λαϊκής συμμετοχής", που ατσαλώθηκε με την αυταπάρνηση και τη θυσία, που ομόρφυνε με τον πολιτισμό και την αισθητική.

Σήμερα η αντίσταση του ελληνικού λάου το 1941-45 πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για τη νεολαία και να διδάσκεται στα σχολεία. Γίνεται άραγε αναφορά στα σχολεία για την απελευθέρωση της Κατερίνης από τη γερμανική κατοχή η μήπως δεν συμφέρει σε κάποιους;

Ν. Σαλπιστης